Gedichten bij het overlijden van een kind – pagina 9

Gods handen spelen in op ieder nieuw begin
Geen ander die ons draagt

— ingezonden door Fam. Van der Klok

Hoog boven mijn hoofd
in de diep zwarte lucht
zie ik allemaal sterren
voor niets op de vlucht
Eén daarvan ben jij
en ik sla overstromend van liefde
een diepe zucht

— Femke Russchenberg

Hoe het nu zou zijn
zal ik nooit weten
Maar hoe het was
zal ik nooit vergeten

— Femke Russchenberg

Negen maanden lang een kanjer

Lieve Mink

Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...

Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...

Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...

Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...

Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...

— Renée Moonen

Wij koesteren de herinnering aan ons kind
En sturen haar steeds kusjes met de wind
Versieren haar grafje met kaarsen en bloemen
En blijven haar naam nog elke dag noemen

Het is niets zonder liefde

Voor Coen

Het is niets zonder liefde
zo schalt de stereo
En, terwijl ik naar je kijk
denk ik: dat is zeker zo

Ik heb alleen jouw foto
vertederend mooi ventje
Zo veel kwetsbare onschuld
in een 10 bij 15 prentje

Ik zal nooit weten hoe je lacht
je paars ziet van verdriet
Hoe je grijpt naar die kleine teentjes
dat ervaar ik allemaal niet

Maar de liefde die ik voel
voor jou: mannetje mijn
Die is zo peilloos diep
doet hartverscheurend pijn

Zo zinloos is jouw heengaan
dit verlies zo wreed
Mijn hart schreeuwt de schorre klanken
van het tomeloze leed

Ik hoop innig, kleine schat
dat jij ergens nog bestaat
Zodat jouw lieve ziel
niet geheel verloren gaat

En wie weet, ooit op een dag
als mijn tijd hier is vervlogen
Dat wij dan, heel misschien
weer bij elkaar zijn mogen

— Lipkjen en Frans Tobi

Al had ik geen kans van slagen
Toch ben ik blij dat jij me wilde dragen

— Renate en Martijn

We zouden je zachtjes willen wiegen

Lieve Shannon

We zouden je zachtjes willen wiegen
en op wolkjes laten vliegen
Wolkjes zo zacht en hemelsblauw
met daarin Ik hou van jou
En af en toe een liedje zingen
want klanken gaan hoger dan alle dingen

— Claudia van Ham

Daar ga je dan
zul je nog even omkijken
zul je nog even dag zwaaien
zul je ons later nog herinneren?

Daar ga je dan
je zult het leven van de engeltjes verrijken
je zult de hele dag dansen en draaien
je zult spelen met andere kinderen

Daar ga je dan Jurre en nooit zal jouw naam meer hetzelfde klinken

— ingezonden door Monique Versteegh

Je was nog maar klein
en bijna de gehele tijd volbracht
toch te vroeg geboren
maar helaas had de dood je opgewacht

Nog nooit uitgekeken naar de toekomst
nog nooit heb je je verveeld
nooit jouw stem horen klinken
maar wel al veel liefde gedeeld

Jouw leven was van korte duur
maar je zult niet worden vergeten
........., dat was jouw naam
die zullen ze altijd blijven weten

— Soraya Wever

Ook al heeft niemand je gezien

Voor Lex

Ook al heeft niemand je gezien
zal geen mens jouw stem ooit horen
vergeten mensen zelfs je naam
ben je voor sommigen nooit geboren

Voor ons ben jij de oudste zoon
hoe kunnen wij jou ooit vergeten
je leeft voor altijd in ons hart als Lex
want zo zul je heten

— Jennefer

De stilte van de zee
neemt mijn gedachten met zich mee
ver weg.... meegaand met de wind
sterkte gevend.... voor het gemis van een kind

Een engeltje kwam in ons midden
Wij kregen het even te leen
En om in de hemel te bidden
Ging 't engeltje weer van ons heen

— ingezonden door Silvana van Beek

Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten

— Silvana van Beek

Dag kleine Ivo
Ga je weer?
Weet je dat we
allemaal van je houden
We vergeten je lach nooit meer
En je grote zus legt straks
voor de laatste keer
jouw lieve knuffel Ollie
voorzichtig bij jouw hoofdje neer