Gedichten bij het overlijden van een kind – pagina 2

Het is bijna ondraaglijk
wanneer zoveel verwachting
zo plotseling omslaat
in zoveel verdriet

— van het kaartje van Tije

Schitterende sterren
en een lachende maan
zien je naar je veilige plekje
op aarde gaan

Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....

— ingezonden door Annemarie van Velzen

Dag kleine schat, dag liefdeskind
door ons al zo verwacht, bemind
zo klein, zo broos en veel te teer
vergeten doen wij jou nooit meer

Vleugels hebben wij jou niet gegeven
dat heeft de dood met jou gedaan
Jij schreef de tonen van ons leven
omdat je nooit bent weggegaan

Nog nooit waren einde en begin
Voor ons zo met elkaar verweven
Intens gemis en stralend nieuw
Beide met liefde omgeven

Er is de pijn om het gemis
En dankbaarheid om wat wij kregen

Je hebt ons door je komst betoverd
je hebt ons met je lach veroverd
een nieuw begin na alle pijn
het leven kan geweldig zijn

Ons geluk en ons verdriet
lopen zij aan zij
Daarom voelen wij ons
tegelijk triest en blij

De regenboog verbindt hemel en aarde...

Met vleugeltjes zo klein
werd een engeltje geboren
Deze vleugeltjes brachten hem
waar engeltjes thuishoren

— Lisette

Zoals het was zal het nooit meer zijn
Alles is anders, maar toch ook weer fijn

Geen leven zonder verleden
geen leven zonder toekomst
twee lieve kinderoogjes kijken ons weer aan
en doen ons leven verder gaan

— ingezonden door Yvonne

Je grote broer Youri waakt altijd over jou
en zendt zijn zonnestraaltjes die zeggen:
"Ik hou van jou"

— Frans en Wilma Hermans

Hoi, daar zijn we weer
Maar we hebben meer geluk deze keer
Want Dionne kijkt vanaf een sterretje op
haar broertje neer

— ingezonden door Yvonne