Overlijdensgedicht kindje: ‘Vleugels hebben wij jou niet gegeven’

Onze grote droom
zo welkom
zo mooi
zo bijzonder
het heeft niet zo mogen zijn
we moeten weer verder, zonder

Een wolk van een kindje
is ons gegeven
maar als een wolkje
ook stilletjes uit ons leven
weggedreven

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen

Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...