Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Hoi, daar zijn we weer’

Lieve Jisse

10 vingertjes, 10 teentjes
wat was je mooi en compleet
we weten dat je 'n meisje was
we weten hoe je heet...

Jou te moeten verliezen
doet ons heel veel pijn
je kon niet bij ons blijven
je was nog veel te klein...

We moesten afscheid van je nemen
je lag in 't mandje klein
de toekomst zonder jou, mijn kind
zal nooit meer 't zelfde zijn...

Nooit zullen we jou vergeten
altijd blijf jij onze nummer twee
lieve Jisse, in ons hart
dragen wij jou met ons mee...

— Marion Kassenberg

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen

Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren

Toen ik vanaf een wolk naar beneden zat te
staren
zag ik dat mijn mama een kindje ging baren
Dat ik erg blij en toch ook verdrietig ben
is omdat ik mijn zusje niet ken
Maar ondanks dat ben ik in de hemel in mijn
schik
want het eerste kindje van papa en mama blijf
ik