Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Nog nooit waren einde en begin’

Ik blijf aan je denken
In gedachten en dromen
Wil je al mijn wensen schenken
En laat ze naar je komen
Langs de warme zonnestralen
Die voor jou mijn liefde vertalen

Een heel zacht warm briesje
blaast zachtjes over mijn huid
Ik zie twee prachtige engeltjes
als ik mijn ogen sluit

Eeuwig en altijd
jullie warmte om mij heen
jullie zijn mijn lieve kindjes
laten mij nooit alleen

Als ik jullie mis
of even aan jullie wil denken
Dan sluit ik mijn ogen
om even bij te tanken

Ik mis jullie in het leven
en dat doet altijd pijn
Maar dan sluit ik even mijn ogen
en jullie briesje voelt dan fijn

Ook al leefden jullie in mij maar heel even
ik heb jullie toch een naam gegeven
Een naam die leeft voor mij
en verbindt ons voor altijd
Jullie en mij

— Tanya Kat

Kindje van drie
hoe had je er nu uitgezien?
Kindje van drie
had je al kunnen fietsen misschien?
Kindje van drie
zou je blonde haartjes hebben gekregen?
Kindje van drie
hoeveel had je nu moeten wegen?
Kindje van drie
we houden zoveel van jou
Het doet dan ook verschrikkelijk veel pijn
dat jij nooit een kindje van drie zult zijn

Al die tijd onzichtbaar
diep in mama's schoot
En in een keer was je daar
zo mooi, zo klein... maar dood...
Voor wie jou niet heeft gezien
is het moeilijk te geloven
Slechts zichtbaar voor een enkeling
lief engeltje van boven

— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn