Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Nog nooit waren einde en begin’

Maar één kind als jij
zo prachtig van naam
zo prachtig van ziel

Mensenkind
zo oorspronkelijk
zo veelbetekenend

Mensenkind
die lacht en treurt
die juicht en kreunt

Mensenkind
als een bloem
zo fantastisch
Iris
om nooit te vergeten

Als de vleugels van een vlinder
als een kerstbal dun als glas
zo breekbaar als bevroren blaadjes
gevallen boven op het gras

Zo teer was ook jouw korte leven
er kwam voor jou helaas geen start
en zo breekbaar als die blaadjes
zo gebroken is mijn hart

Zo sterk als alle liefde op de wereld
straal jij als sterretje op ons neer
misschien wil jij, mijn kleine hummel
over ons waken, keer op keer

Jij kon slechts leven in mijn lichaam
putte alles uit mijn kracht
ooit hoop ik er vrede mee te vinden
lieve Jaimy, rust maar zacht

Bij groot verlies
merk je hoe kwetsbaar je bent
Bij groot geluk
merk je hoe geluk je sterkt

Mijn broertje is een engel
mijn zusje een bengel
Wat ik zal worden kan nog niemand weten
maar zeker is dat ik ........ zal heten