Overlijdensgedicht kind: ‘Als een vlinder naar het licht’
Als een vlinder naar het licht ben je ons vooruit
gevlogen
Onbereikbaar ver en toch zo heel nabij
Om voor eeuwig in Zijn huis te wonen
waar geen pijn of verdriet meer zal zijn
en waar God de tranen zal wissen van je ogen
Dag ons lieve kleine meisje
wij zijn nu hier om voor het laatst afscheid van
jou te nemen
Maar weet lieverd, dat jij voor altijd een
plekje hebt in ons hart
We laten je gaan maar zullen jou
in onze herinneringen koesteren
Meer gedichten bij het overlijden van een kind
Ons liefste hart is weggegaan
Ons liefste hart is weggegaan
Het heeft ons heel veel leed gedaan
Haar kansje was zo vreselijk klein
Oh Tiffany, je was zo fijn
Zo mooi van binnen en van buiten
Je had nooit moeite je te uiten
Je sprak met mensen en met dieren
Je had altijd wat om te vieren
Altijd wat om gelukkig te zijn
Oh Tiffany, je was zo fijn
Hoe werd naar je komst uitgekeken
Daphne
Hoe werd naar je komst uitgekeken
Wat was iedereen trots...wilde je verwennen
Nu is echter gebleken
Dat we je niet écht hebben mogen leren kennen
Geen 4 maanden heb je
ons met je aanwezigheid mogen verblijden
Een hel voor een ieder die zo dichtbij staat
Nu zijn we je afscheid aan het voorbereiden
Geen pil...... geen helende hand heeft gebaat
Geen woord heb je tot ons kunnen richten
Je blik en glimlach alleen waren al voldoende
Om onze zielen te verlichten
In alle droefheid zien we toch hetgeen ons
verzoende
De liefde voor al het leven
De liefde het leven te laten
En dan weer heel even
Relativeren..... afzien van resultaten
In onze harten je naam gegrift
Zullen je bestaan nooit ontkennen
Herinneren, je geboorte als gift
Aan jouw afscheid wellicht nooit wennen
Papa en Mama, Opa's en Oma's... ieder die je
lief heeft zit hier
En jij... omsloten door onze liefde... ligt daar
Eigenlijk heel eenzaam en alleen... ik krijg het
moeilijk op papier
Wij moeten door... maar jij bent al klaar
— Béla
Te vroeg uit ons leven
Lieve Mandy
Te vroeg uit ons leven
voorgoed in ons hart
ben jij kleine Mandy
van ons afgepakt
Je hebt ervoor gevochten
het mocht niet zo zijn
dat jij kleine Mandy
ons meisje mocht zijn
— ingezonden door Leonie
Je schopjes, je hikjes
Je schopjes, je hikjes
heb ik als eerste gevoeld
Maar later waren ze ook
voor je vader bedoeld
Bij de geboorte was je mooier
dan wij ooit hadden durven dromen
Waarom ben je dan vier dagen later
toch weer van ons afgenomen?
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Je kind
- Gedicht