Overlijdensgedicht: ‘Rozen als afscheid, rozen vol rouw’
Rozen als afscheid, rozen vol rouw
rozen vol liefde, enkel voor jou
Je laatste rozen
zorgvuldig uitgekozen
Als blijk van dank voor jouw bestaan
waarin wij een eindje mee mochten gaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Veel te vroeg ben je van ons heengegaan
Zoveel plannen zijn nu ongedaan
Ongeloof slaat om ons heen
Waarom?
Het antwoord kent geen één
Als een mens zijn wij zo klein, zo nietig
En u, u had een hart van goud
Wij zijn droevig en verdrietig
U was een mens waar iedereen van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat u een deel was van ons leven
U blijft in onze harten geschreven
Waarom moest het nou gebeuren?
Moeten we afscheid nemen
Het leven was zo fijn
Nu zal ik voor altijd alleen zijn
Waarom ben je niet gebleven?
Waarom moest je dood?
Je lag helemaal te beven
Je was in ademnood
Ik stond te huilen
Ik stond te roepen
Ik stond....
Waarom bestaat de dood?
Wat hebben wij gewacht
En stil om je gebeden
Nu ben je er, blij verwacht
Is alle pijn verleden