Overlijdensgedichtje: ‘De mensen van voorbij’
De mensen van voorbij
zij worden niet vergeten
De mensen van voorbij
zijn in een ander weten
Bij God mogen zij wonen
daar waar geen pijn kan komen
De mensen van voorbij
zijn in het licht, zijn vrij
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik hoop dat, als ik overlijd
"voorbij" niet "weg" zal blijken
maar dat ik, van de tijd bevrijd
een stadium zal bereiken
dat ik, niet belemmerd door een grens
in een eeuwige lente
terug kan gaan naar mij als mens
in heerlijke momenten
Die dag werd er een punt gezet
achter de volzin van zijn leven
maar wie geloven durft, die let
op het vervolg dat wordt geschreven
Jouw steun en raad
Jouw woord en daad
Dat grenzeloze vertrouwen
Dat altijd op je kunnen bouwen
Voor velen een vriend
Heb je dit verdiend?
De eeuwige optimist
Als je eens wist
Hoe we je zullen missen!
— ingezonden door Marijke van de Haterd
De zon gaat op, de zon gaat onder
een nieuw leven is steeds een wonder
voor ons bleef die zon onder
zonder dat je het levenslicht hebt gezien
moest je ons al verlaten
hoe groot het verdriet, de pijn, de onmacht is
is niet over te praten