Overlijdensgedichtje: ‘Hij nam het leven zoals het kwam’

Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen

Deze woorden zijn alleen voor jou
Voor een vechter
Voor een optimist
Voor een levensgenieter
Voor een man die geen moment
meer mist

Deze woorden zijn
alleen voor jou
Al heb je maar een half woord nodig
Uit respect
Uit liefde
Uit gevoel voor jou
Is eigenlijk elk woord overbodig

Deze woorden
Deze zinnen
Deze gevoelens
Ze zijn alleen voor jou
Want jij bent mijn voorbeeld
Mijn trots, waar ik van hou

Ik geloof niet in
afscheid
En al zal de dood ons scheiden
Jij blijft in mij bestaan
Dus leef maar rustig verder
Wij zullen altijd samen verder gaan

— Jaap Bertens, ingezonden door San Nevelsteen

Gezond mens
kent gij de grens
tussen leven en dood
weet gij hoe groot
maar ook hoe klein
het grensvlak kan zijn
tussen lichaam en geest?
als het Uw tijd is geweest
en U zich niet meer opricht
ziet ge in het eeuwige licht
het einde van het levenslot:
overgave aan God

De donder huilde
Bliksem pijnigde iedere gedachte
Een wereld in vuur en vlam
Duistere nachten?
Het was een lange... zwarte nacht
Het wolkendek breekt open
De wind droogt tranen van geluk
Brengt een nieuwe lach
Een zonnestraaltje krijst vreugde
In de lucht wappert een vlag
Het is een lange... felgekleurde dag