Overlijdensgedichtje: ‘Al hoorde ik eerder’
Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Toen wij op zondag zagen
hoe jij daar zo rustig lag
verlost van pijn, verlost van angst
want voor de dood zijn wij 't bangst
Die angst voor de dood is niet verdiend
hij heeft gehandeld als een vriend
hij heeft je zacht in slaap gesust
geen pijn, geen angst, tenslotte... rust
Je hebt niet geweten
toen je werd geboren
Je hebt niet geweten
toen je bent gegaan
Daar tussenin heb je veels te veel geweten
dat mag je nu vergeten
Het hoeft niet meer
— Ineke
Ik wil verder maar toch ook niet
ik wil dat iemand een keer ziet
hoe wij omgaan met ons verdriet
en aan hun vragen:
Vergeet hem niet
We hebben je een naam gegeven
omdat je voor ons hebt bestáán
Hoewel je niet bij ons kon leven
en we je moesten laten gaan
Niemand lijkt te willen weten
hoe jij voortleeft in ons hart
Het makkelijkst lijkt het te vergeten
te denken aan een nieuwe start
Wij willen niet opnieuw beginnen
vérder gaan, dat moeten wij
En in ons hart, diep van binnen
leeft onze Robyn; zo heet jij!
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn