Overlijdensgedichtje: ‘De dag’

Er gaat geen dag voorbij
dat ik niet denk aan jou
gescheiden van mijn lief
van degene van wie ik hou

's nachts lig ik alleen
en probeer ik te dromen
van die hele fijne dag
dat we weer bij elkaar komen

Ik tel af
want eens komt de dag
dat ik je weer
in mijn armen sluiten mag

Ik zie nog in de verte
het kleine vlammetje branden
heel zachtjes
heel zwak
maar ik zie het nog
Hoewel die kaars
al een tijdje geleden doofde
ze leek eindeloos te branden
maar ze smolt weg
Zo traag dat het amper te zien was
en zo traag het einde toen kwam
zo snel was het er nu
Maar het echte einde zal pas komen
als ik dat vlammetje niet meer zal zien
jouw vlammetje....

Lieve Nienke

Als een zonnestraal ben je bij ons gekomen
Als een zonnestraal hebben we van je genoten
Als een zonnestraal ben je bij ons geweest
Als een wolk voor de zon ben je bij ons
weggegaan
Als een zonnestraal zal je altijd voor ons
blijven schijnen

Het verdriet om...... zal er altijd zijn
Toch breng jij weer zonneschijn