Overlijdensgedichtje: ‘De dag’

Toen jij stierf
is de wereld gewoon doorgegaan met draaien
het werd nacht en ook weer morgen
er was lawaai en stilte
en ook om ons heen
maakte het leven-van-alledag
evenveel lawaai als anders
alleen bij ons kwam dat harder aan dan
normaal

Wat deed het pijn
te zien en te horen
dat alles gewoon doorging
toen jij gestorven was

Wreed en onverschillig
genadeloos en onbarmhartig was het
en elke indruk stak dieper
deed meer pijn

Nee, ze kunnen niet weten
wat wij nu voelen
die steken pijn
van afgesneden zijn
en nooit meer samen....
ach, niets zal meer hetzelfde zijn
zonder jou

Ik lig in mijn bed te huilen
en prevel een gebed waarin geen antwoorden
schuilen
Een gebed van machteloosheid en smart
een gebed dat komt uit het diepst van mijn
hart
Een gebed vol met vragen
Vragen, die dag en nacht door mijn hoofd
jagen
maar waar ik nooit een antwoord op zal krijgen

Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan

Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek

— ingezonden door Mirjam Xhofleer