Overlijdensgedichtje: ‘Bezige handen en een sterke wil’

Suja, suja, slaap maar zacht
door de lange stille nacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe

Suja, suja, rust maar zacht
want de engeltjes houden de wacht
doe je oogjes nu maar toe
want je bent zo moe, zo moe

Je genoot van het leven
Als ware het een feest
Wij vergeten nooit
Hoe bijzonder je bent geweest

Voor de allerliefste moeder

Dieper dan een oceaan
hoger dan de hoogste berg
heftiger dan een orkaan
mis ik je zo erg

Zwarter dan een duistere nacht
natter nog dan regen is
mooier dan een bloemenpracht
zo intens is mijn gemis

Glanzender dan diamant
feller dan een ijselijke kou
word ik telkens overmand
door mijn gemis aan jou

Harder dan de hardste steen
nog bitterder dan gal
voel ik me nog steeds alleen
omdat ik je nooit vergeten zal

Doorschijnender dan een stuk glas
duurder dan een groot cadeau
denk ik aan hoe mooi het was
o, ik mis je zo

— ingezonden door Corrina van Hal

Toen ik vanaf een wolk naar beneden zat te
staren
zag ik dat mijn mama een kindje ging baren
Dat ik erg blij en toch ook verdrietig ben
is omdat ik mijn zusje niet ken
Maar ondanks dat ben ik in de hemel in mijn
schik
want het eerste kindje van papa en mama blijf
ik