Overlijdensgedicht: ‘De liefde die ons samenhield’
De liefde die ons samenhield
De vreugde die we deelden
De hoop die we beademden
De wonden die we heelden
Het kan niet dat dit over is
Als ieder ijdel streven
We hopen dat het verder gaat
En dat we over - leven
— ingezonden door Monique
Meer overlijdensgedichten
Haar stoel is leeg
Haar stoel is leeg
Haar stem is stil
Gesloten ogen: eindelijk rust
We hebben haar voor het laatst gekust
Zo is het goed
Zijn leven was een bont palet
Zijn leven was een bont palet
Nog zoveel kleuren mogelijk
Zijn kwast viel plotseling stil
Wie geeft nu kleur aan ons leven?
Opeens die donder in de dag
Opeens die donder in de dag
Een knal, het eind, die stilte
Wie kon het toen geloven
Dit is wat jij wilde
Plots was jij verdwenen
Onverwacht en heel ineens
Teveel voor jou te dragen
Dapper, maar heel alleen
Onbeschrijflijk wat een pijn
Die jij hier achterliet
Wij zullen jou nu missen
Jij hebt jouw keus gemaakt
Wij zullen aan je denken
Aan een traan, aan een lach...
Want een voetstap in ieders leven
Heb jij zeker wel gebracht
Je gaf een lach cadeau
En wilde nooit wat terug
Zoveel herinneringen
Voor ieder een geluk
Een keus van jou.... van jou alleen
Nu stil en heel verlaten
Bedankt voor alles lieve schat
Wij zullen jou nooit vergeten
Denk je aan zelfdoding? Bel 113 of 0800-0113 (gratis, dag en nacht) of chat op 113.nl
— Patricia van Willigen
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer je fluitje
Nooit hoor ik meer jouw lach
Nooit zie ik meer je tedere blik
Na die rampzalige dag
Nooit geen knipoog meer uit de verte
Geen arm meer om me heen
Door dat noodlottige ongeluk
Sta ik helemaal alleen
Waarom moest jij het nu zijn?
En wie moet me nu genezen
Van die ondragelijke pijn
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht