Overlijdensgedichtje: ‘Als je ouder wordt’
Als je ouder wordt
en niet meer weet waar je bent
Als je mensen ziet
maar ze niet echt meer herkent
Als je toch blijft strijden
om bij ons te leven
Dan hopen wij
dat je nu de rust is gegeven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Hij heeft zijn strijd gestreden
De wereld werd steeds kleiner om hem heen
Hoe hij in stilte heeft geleden
Weet niemand..... hij alleen
Toen jij stierf
is de wereld gewoon doorgegaan met draaien
het werd nacht en ook weer morgen
er was lawaai en stilte
en ook om ons heen
maakte het leven-van-alledag
evenveel lawaai als anders
alleen bij ons kwam dat harder aan dan
normaal
Wat deed het pijn
te zien en te horen
dat alles gewoon doorging
toen jij gestorven was
Wreed en onverschillig
genadeloos en onbarmhartig was het
en elke indruk stak dieper
deed meer pijn
Nee, ze kunnen niet weten
wat wij nu voelen
die steken pijn
van afgesneden zijn
en nooit meer samen....
ach, niets zal meer hetzelfde zijn
zonder jou
Menigeen klopte aan jouw deur
altijd deed je open
maar ik mocht zonder kloppen binnenlopen
Nu klop ik keer op keer
maar jij doet niet meer open
Kon ik nog maar even zoals toen
zomaar bij je binnenlopen
Nu alleen maar AMEN zeggen
al is het met gebroken stem
Dan je hand in Gods hand leggen
en op weg gaan achter Hem
— ingezonden door Rieky