Overlijdensgedichtje: ‘Als je ouder wordt’
Als je ouder wordt
en niet meer weet waar je bent
Als je mensen ziet
maar ze niet echt meer herkent
Als je toch blijft strijden
om bij ons te leven
Dan hopen wij
dat je nu de rust is gegeven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ze kende vreugde
Ze kende verdriet
Ze kende liefde
Ze kende ziekte
Ze kende vrede
Ze kende pijn
In alles was ze dapper en oprecht
Zoals ze heeft geleefd is ze ingeslapen
Vooral als je herinneringen je vreugde
schenken
Haar sterven geeft ons heel veel verdriet
Maar haar leven vergeten we niet
Je wordt alleen geboren
en alleen ga je heen
Zodra je dit begrijpen gaat
sta je wel alleen
Dan heb je al wat meegemaakt
en sta je aan de kant
Zodra je dit begrijpen gaat
is je kaars haast opgebrand
In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik