Overlijdensgedicht: ‘Waarom moest jij zo vechten’
Waarom moest jij zo vechten
voor iets wat jij niet hebt verdiend
Waarom moest die ziekte jou pakken
een mens dat het niet verdient
Waarom na al het vechten
toch het bericht het is weer mis
Waarom moet jij lijden
een mens die het niet verdient
Al ben je nog zo ziek
ons verlaten wil je niet
Je wilt alles proberen
om nog even bij ons te zijn
Maar lieve schat, als het echt niet meer gaat
laat het vechten dan maar gaan
We willen niet dat je moet lijden
dat heb je niet verdient
Zoek dan de rust die je nodig hebt
in ons hart blijf je bestaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je hebt er alles voor gedaan
Om ons en jezelf een prachtig leven te geven
En ook al missen we je heel erg
En hebben we verdriet en pijn
Iedereen moet weten
Dat we altijd trots op je zullen zijn
Haar lichaam is verstild
nu zijzelf is weggegaan
ja het is werkelijk
Het leven is terug geweken in stilte voor de
vloed
De overvloed van leven die zachtjes aan komt
wellen
en de geliefde mee draagt naar zeeën van
genade
een oceaan van vrede, van leven gevend water
dat door de schepping heen stroomt en alle
mensen meevoert van
allerdiepste diepten tot in het grote ZIJN
Daar zal zij gaan leven, voorgoed geliefd
- geborgen
- en in het volle licht
Ze zal nu alles weten, zien hoe we met elkaar zijn
verbonden
tot in de kleinste vezels en
zinvol blijkt het leven, ja
zinvol, zelfs na de dood
NU kan ze met haar liefde ons allemaal omvatten
haar grenzen weggevallen, alles achter zich gelaten
IS ZE NU LEVENSGROOT
— ingezonden door Lianne
Als ik denk aan jou
denk ik aan
wat wij nog konden doen
denk ik aan
wat wij nog moesten doen
Samen lachen, huilen
jouw hand in mijn hand
samen
jij en ik
alleen maar samen
Samen praten
deelt de pijn
samen
jij en ik
nooit meer samen
— Irene
Voor Koen
Een kleine zes maanden kon jij hier maar leven
Toch heb je ons zoveel geweldigs gegeven
Je naam deed je eer aan, een dappere vent
Wij hebben genoten, van ieder moment
— Constance Konter