Overlijdensgedicht: ‘Waarom moest jij zo vechten’
Waarom moest jij zo vechten
voor iets wat jij niet hebt verdiend
Waarom moest die ziekte jou pakken
een mens dat het niet verdient
Waarom na al het vechten
toch het bericht het is weer mis
Waarom moet jij lijden
een mens die het niet verdient
Al ben je nog zo ziek
ons verlaten wil je niet
Je wilt alles proberen
om nog even bij ons te zijn
Maar lieve schat, als het echt niet meer gaat
laat het vechten dan maar gaan
We willen niet dat je moet lijden
dat heb je niet verdient
Zoek dan de rust die je nodig hebt
in ons hart blijf je bestaan
Meer overlijdensgedichten
In het leven kun je niet achteruit
In het leven kun je niet achteruit
Je kunt niet van de herfst naar de zomer gaan
Niet naar de avond van morgen
Je kunt niet teruggaan om alleen de mooiste
dagen te beleven
Of om diegene die er niet meer is te
ontmoeten
En te zeggen "Ik hou van jou"
Nooit was iets teveel
Nooit was iets teveel
u bezat zoveel liefde
en wij kregen allemaal ons deel
Er valt nu een groot gat
op de plaats waar eens
onze dierbare moeder en oma zat
U blijft altijd in onze harten voortbestaan
ook al is het heel erg moeilijk
zonder u verder te gaan
Het is niets zonder liefde
Voor Coen
Het is niets zonder liefde
zo schalt de stereo
En, terwijl ik naar je kijk
denk ik: dat is zeker zo
Ik heb alleen jouw foto
vertederend mooi ventje
Zo veel kwetsbare onschuld
in een 10 bij 15 prentje
Ik zal nooit weten hoe je lacht
je paars ziet van verdriet
Hoe je grijpt naar die kleine teentjes
dat ervaar ik allemaal niet
Maar de liefde die ik voel
voor jou: mannetje mijn
Die is zo peilloos diep
doet hartverscheurend pijn
Zo zinloos is jouw heengaan
dit verlies zo wreed
Mijn hart schreeuwt de schorre klanken
van het tomeloze leed
Ik hoop innig, kleine schat
dat jij ergens nog bestaat
Zodat jouw lieve ziel
niet geheel verloren gaat
En wie weet, ooit op een dag
als mijn tijd hier is vervlogen
Dat wij dan, heel misschien
weer bij elkaar zijn mogen
— Lipkjen en Frans Tobi
Geen leven zonder verleden
Geen leven zonder verleden
geen leven zonder toekomst
twee lieve kinderoogjes kijken ons weer aan
en doen ons leven verder gaan
— ingezonden door Yvonne
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht