Overlijdensgedichtje: ‘Achter tranen van verdriet’

De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag herhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Het doet zo'n pijn, de machteloosheid, het
verdriet
het bevatten en geloven kunnen wij nog
steeds niet
het waarom en waarom jij doet er niet meer
toe
we moeten nu ook al zonder jou, maar weten
niet hoe
Een moeder is het mooiste wat je hebt gekend
afzien en hard werken was je gewend
maar deze ongelijke strijd kon je niet aan
en voor ons ben je te snel naar vader gegaan
Rust maar zacht, je hebt je best gedaan
weet dat je nooit uit onze gedachten zult gaan

Op m'n gezicht een glimlach
Van binnen een traan
Lieve mama, ik mis je
Mijn hart schreeuwt je naam

Je gedachten nog verretjes
Maar weet, je broertje Rick is bij de sterretjes
Je bent een mensje teer en klein
Wat zijn wij gelukkig jouw papa en mama
te zijn