Overlijdensgedichtje: ‘Soms is er zoveel wat we voelen’

Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen

Wat is verhuizen in dit leven?
't Is alles pakken en dan gaan
Wat is het op 't eind van het leven?
't Is gaan en alles laten staan

Als de weg die je moet gaan
Vol bergen en ravijnen lijkt
En je gewoon niet meer weet
Waar je veilig kunt gaan staan
Dan wordt die weg soms afgesneden
En omgeleid naar groene weiden
Waar je tot in de eeuwigheid
Wordt omringd door rust en vrede

— Claudia Gelissen

Wij kijken naar boven
met in onze harten een wens
Nog één keer nieuw leven
en zie.....
Een dierbare ster straalt
stille getuige van vreugde en verdriet

— ingezonden door Corina Schuurman