Overlijdensgedichtje: ‘Soms is er zoveel wat we voelen’
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Wat is het leven van een mens
een voetstap in het zand
die weer wordt weggevaagd
wanneer de vloed de grens verplaatst
tussen zee en strand
De storm is gaan liggen
een lichte bries steekt op
De zeilen worden gehesen
het vaantje in de top
Je laatste reis, het is jouw tijd
je laat ons los en gaat op weg
naar de eeuwigheid
Jij heel klein mens
Je was onze grootste wens
Het doet ons veel verdriet
Lang houden mochten we jou niet
7 mei kwam je in ons leven aan
10 mei ben je veel te vroeg van ons
heengegaan
Op een wolkje o zo hoog
zit je lekker zacht
Kijk je naar de regenboog
de maan die naar je lacht
Sterretjes blinken om je heen
de zon verwarmt je huid
Je bent daarboven niet alleen
je bent ons vast vooruit
— Linda van Leeuwen; ter nagedachtenis aan Robyn