Overlijdensgedichtje: ‘Pijn is jou niet meer horen praten’
Pijn is jou niet meer horen praten
Pijn is jou nooit meer horen lachen
Jou missen is onze grootste pijn
Jou vergeten kunnen wij niet
Wij leven dan ook met stil verdriet
Meer overlijdensgedichten
In je hoofd kun je alles
In je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
Strelen met je handen los
lopen door een donker bos
Vechten als een tijger
dansen met een elf
Afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf
Parels kunnen sterven
Parels kunnen sterven
Strijden tegen een
onmogelijke kracht
Het lag als een waas over jouw gezicht
Een gevecht zonder praal en zeker zonder
pracht
Accepteren, het was onmogelijk, je wilde
idealen nastreven
De aftakeling bestrijden, jouw sterke moed,
zou genoeg moeten zijn maar het lichaam wilde
niet meer leven
Jouw vechtende ademhaling zit vast in mijn
gehoor
De laatste zucht was nooit de laatste
Tot het ene moment, het besef kwam, zelfs de
hardste parel kan sterven.... je verloor!
— ingezonden door Nathalie
Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit begeleiden, naast je staan
Nooit zullen wij je mogen verwennen
Voordat we dat mochten ben jij gegaan
— ingezonden door Nicole van Bergeijk
Vreugde en verdriet zijn aan ons voorbijgegaan
Vreugde en verdriet zijn aan ons voorbijgegaan
Een kind mocht komen, de ander moest gaan
Wij dachten: straks met z'n vieren, o wat fijn
Maar helaas, dit mocht niet zo zijn
Sydney mocht niet meer bij ons komen
Dus hebben wij afscheid genomen
Ondanks dit grote verdriet
Vergeten wij onze Fabian niet
Met hem zijn wij ontzettend blij
We hebben er een hele mooie zoon bij
— W.P. Meyer
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht