Overlijdensgedichtje: ‘Lieve oma’

"De herinnering is het "Paradijs"
waaruit niemand verjaagt kan worden"

— Hans van den Berg

Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan

Jij werd snel geboren
en iedereen moest het horen
Jij was heel klein en zacht
maar van binnen was je anders dan verwacht
Al snel liet jij je eten staan
je was ziek en zijn we naar het ziekenhuis
gegaan
Toen kregen we te horen
Wessel kan niet echt oud worden
Je hartje was niet sterk genoeg
het is niet eerlijk, je bent te jong, dit is te
vroeg
Je had nog zoveel om voor te leven
je wilde nog zoveel liefde geven
Nu is echter je tijd gekomen
je mag niet meer bij ons wonen
Jij bent nu de mooiste ster
ons engeltje heel ver
Maar je zal altijd bij ons zijn
zo zonder jou, dat doet zo'n pijn

— Jeanette van der Meer

Lieve Kim

Je zit zo diep bij ons.... binnenin
Jij stond aan je begin
Een sterk meisje, klein en teer
Ons meisje, wat doet het toch zeer
Jij hebt jouw strijd verloren
Je was nog maar net geboren
Zo mooi, zo teder
Zo licht als een veder
Dochter, zusje in dit leven
Maar je bleef toch maar even
We waren allemaal zo blij
En stonden aan jouw zij
Lieve schat, je bent ons ontnomen
Misschien om erger te voorkomen?
Rust zacht, lieve kleine schat
We houden zoveel van je, weet je dat?