Overlijdensgedicht: ‘Al wist ik diep in mijn hart’

Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent

Ik zie je nog zitten met je biertje in je hand
Of 's ochtends in de lift met de krant
Ik mis je voetstappen op de gang
De stilte duurt nu al zo lang
Er zijn nog zo veel vragen die ik je wil stellen
Zo veel dingen die ik je wil vertellen
Waarom moest dit nou gebeuren
Er zijn geen woorden die ons leven weer
kunnen kleuren
Ons gezin was je lust en je leven
Je wilde er alles voor geven
Nog steeds hoop ik dat je weer op zult staan
En dat ons leven weer verder kan gaan
Echt bevatten kunnen we het nog niet
Daarvoor hebben we te veel verdriet
Maar ook al ben je niet meer bij ons, moet je
weten
We willen en zullen je nooit vergeten

Dag lieve kleine Rens
wat bracht je ons geluk
je groeide bij mij al 16 weken
toch ging alles stuk

Dag lieve kleine Rens
jouw hartje klopte vol kracht
je veranderde mijn lichaam
wat hebben we lang op jou gewacht

Dag lieve kleine Rens
je bracht ons na vele jaren hoop
jij hebt ons doen geloven en vertrouwen
dat wij ooit nog een kindje mogen houden

Dag lieve kleine Rens
je bent niet meer bij ons
dat doet pijn, maar we zullen je nooit vergeten
want jij, jij had het beste van je vader en mij

— ingezonden door Monique Bakkum

Als de zon ondergaat
de maan hoog staat
zullen de sterren aan de hemel komen
waar ik jou terug vind
mijn eigen sterrenkind