Overlijdensgedichtje: ‘De storm is gaan liggen’
De storm is gaan liggen
een lichte bries steekt op
De zeilen worden gehesen
het vaantje in de top
Je laatste reis, het is jouw tijd
je laat ons los en gaat op weg
naar de eeuwigheid
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Mijn liefde blijft aanwezig
zal niet worden uitgeblust
Maar er is geen hand meer in de mijne
geen mond meer die mij kust
Geen lach meer in de verte
geen streling door mijn haar
Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar
Onwerkelijk is nog het gemis
maar ik moet nu leven
met hoe eenzaam, eenzaam is
Haar strijd is over en ook haar pijn
een ieder denkt: zo zal het beter zijn
maar het is voorbij en dat doet zeer
want wij beseffen heel goed....
wij zien haar niet meer
Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat
Waar ik, volmaakt,
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt
— Jean Paul Rawie
Lieve Jaimy
ik heb je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn hart
want daar heb ik je lief
ik heb je lief zeg ik
en ik wijs naar mijn tenen
want daar komt het vandaan
en de regenboog
daar wijs ik naar
want zoveel kleuren
heb ik je lief
ik heb je lief
alle zandkorrels
onder mijn voeten
zoveel....
Lieve Jaimy, niet meer bij ons, altijd samen