Overlijdensgedichtje: ‘Een seconde van dit mensenleven’
Een seconde van dit mensenleven
opgenomen worden uit het dal
in de sterrenwereld ingeweven
zich bewogen voelen in 't heelal
— Willem Brandt
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Hij had de schoonheid van de akkers lief
't land van vruchtbaarheid en ruimte
tot ook zijn dromen kleiner werden
een tuintje, een plaatsje, dieren en wat gerief
maar nu een hemel zonder grenzen
Zover als dat wij konden
zijn wij met je meegegaan
Moeder, je was zo lief voor ons allen
je te moeten missen zal ons zwaar vallen
Heel trots zijn wij
zo'n moeder te hebben gehad
Je blijft altijd bij ons
diep in ons hart
Vrienden van liefde en leven
ontvangt er mijn laatste groet
hoe graag was ik bij jullie gebleven
maar het is voorbij...
...voorgoed...
Vlinder, fladderend in de lucht
doe je hen de groeten in jouw vlucht
als je ze boven de hoogste bomen
wellicht zult tegenkomen