Overlijdensgedichtje: ‘Voor mij ben je niet weg’

Wanneer je niet meer vechten kunt
Wanneer het leven zwaar lijkt om te dragen
Wanneer je staat op 't dode punt
Wanneer je vleugels lijken lam geslagen
Wanneer je uitgeschakeld wordt
Wanneer je staan moet langs de kant van 't
leven
Wanneer je niets hebt dan tekort
Zodat je ook niets hebt om weg te geven
Wanneer je je zó eenzaam voelt
Dat zelfs de liefste je niet kan bereiken
Wanneer Gods zee je overspoelt
Omdat je bent als een eiland zonder dijken
Wanneer je vuur is uitgeblust
Dan is er slechts van één kant hulp te
verwachten
Wie moe is vindt bij Jezus rust
En hem die zwak is geeft Hij nieuwe krachten

Het is alweer een jaar geleden
wij hier, jij daar
verdriet wordt steeds meer gemis
maar de vraag blijft waarom het zo is

De waarde van het leven wordt bepaald
door het spoor wat men achterlaat

Hoe is het met jou zou ik wel willen weten
Is het zo dat jij me steeds kan zien
Kun je mij dan af en toe helpen
Ik weet niet waaraan ik dit verdien

Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Hoeveel ik van je hou
Zoveel vragen zitten in mijn hoofd
Alleen bestemd voor jou

Ik wou dat jij nog even praten kon
Want dan vroeg ik jou om raad
Hoelang duurt het nog dat deze pijn
Voor altijd over gaat

Kon ik af en toe nog maar een keertje vragen
Hoe ik met mijn leven om moet gaan
Jij wist altijd goed de weg te wijzen
Hoe ik mij er doorheen moest slaan

Ik wou dat ik nog even zeggen kon
Ik wou.........

— Henk Damen; ingezonden door Sylvana