Overlijdensgedicht kind: ‘Welterusten kleine meid’

De geboorte, we hebben een meid
Grote broer, jij hebt nu een zusje
Geef haar maar zacht een kusje
De boe's en bah's vullen als violen onze oren
Het zuiverste geluid verlegt grenzen
Voor iedereen die het wil horen
Jouw lach, jouw warmte, het allermooiste in
ons popje
Zoveel dromen, onwerkelijk, zo kort, waarom
stop je?
Alleen Hij weet de reden van ons bittere
afscheid

Hoog boven mijn hoofd
in de diep zwarte lucht
zie ik allemaal sterren
voor niets op de vlucht
Eén daarvan ben jij
en ik sla overstromend van liefde
een diepe zucht

— Femke Russchenberg

In de tunnel van verdriet
waar je licht noch toekomst ziet
waar 't gemis je lichaam raakt
waar je hete tranen laat
tot in de ziel de leegte voelt
daar is het leven onderkoeld
afscheid nemen doet zo'n pijn
en 't zal altijd bij me zijn
blijven tot m'n laatste snik
een kind verliezen blijft, weet ik

Je had geen kansen
in dit leven
Toch heb je door even hier te zijn
ons leven een zachte tint gegeven