Overlijdensgedicht: ‘Nu heeft de Heer je thuis gehaald’

You stood resigned
in a garden of snow
under a black sky
the moon and stars
far away

Then
you had to leave

May your soul rest
may your heart heal
may you feel free
at last

May love find you
in your new garden
wherever
that may be

Als een mens zijn wij zo klein, zo nietig
En u, u had een hart van goud
Wij zijn droevig en verdrietig
U was een mens waar iedereen van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat u een deel was van ons leven
U blijft in onze harten geschreven

Voor mij ben je niet weg
Voor mij ben je niet dood
Want als ik in de spiegel kijk
Dan zie ik jou en dat houdt me groot

Met........ in ons hart
melden we dankbaar en blij
we hebben er een lief kindje bij

— Ina Sipkes de Smit