Overlijdensgedicht: ‘Nu heeft de Heer je thuis gehaald’

Al heeft hij ons verlaten
hij laat ons niet alleen
Wat wij in hem bezaten
is altijd om ons heen

Ik zie vogels hoog in de lucht
Ze vliegen daar zo vrij
Zonder angst, zonder pijn
Nu mag jij één van de vogels zijn

— S. van der Linde

Tranen van verdriet vullen onze ogen
we kunnen het nog steeds niet geloven
lief klein ventje, zo teer
wat doet dit afscheid nemen zeer
wat blijft is de herinnering
maar zeker weten we één ding:
jij zal voortleven in ons hart
op een plekje heel apart

Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...