Overlijdensgedichtje: ‘Hij was het leven nog niet moe’

Zo plotseling ben je van ons heengegaan
Daar heeft niemand ooit bij stilgestaan
Wat in onze herinnering blijft is je lach
Je genoot van het leven
Bedankt voor alles wat je hebt gegeven

Je had een karakter, ongelooflijk sterk
je stelde alles in het werk
om, de tijd die je was gegeven
tot het uiterste te leven

Zo dapper als jij ken ik er geen een
jij gaf jouw stem aan iedereen
om het grote verdriet te dragen
met optimisme, zonder klagen

Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
tot je uitgeput hebt opgegeven
toen duurde je leven maar heel even

Voor je voorgoed je ogen sloot
en zei: "Ik ben niet bang, nu ga ik dood"

Je leven lang
heb je zoveel liefde gegeven
aan een ieder die er voor openstond
Van velen heb je liefde teruggekregen
tot aan de dag dat je je rust vond

The mention of my child's name
may bring tears to my eyes
but it never fails to bring
music to my ears
If you are really my friend
let me hear the beautiful music of her name
it soothes my broken heart
and sings to my soul