Overlijdensgedicht: ‘Als het leven lijden geworden is’
Als het leven lijden geworden is
De kans op beter worden hier niet is
Dan zal ik naar een plek toegaan
Waar ziekte en pijn niet meer bestaan
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Weinig nemen en veel geven
altijd hartelijk en warm
als de mensheid zoals jij was
was de wereld niet zo arm
Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen
Lieve Miquel
Je was al in ons hart
En in onze dromen
We hadden zoveel plannen
Voor als jij zou komen
Maar toch werd je ons ontnomen
Maar in ons hart blijf je altijd wonen
Een wereld die zo groot leek
nu lijkt het zo klein
Soms onbegrepen en niet gehoord
gevoelens die moeilijk te omschrijven zijn
Maar onze liefde voor jou is zonder twijfel
groter dan de wereldbol en zeker zonder schijn
— Femke Russchenberg