Overlijdensgedichtje: ‘Ooit zal ik’

Je licht ging uit
je stralen schijnen door
we zijn er door geraakt
en warmen ons nu aan
het schijnsel van je ziel

Ik kan mijn emoties niet kwijt hier
daarom maak ik voor jou een gedicht op papier
Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven
waarom mocht jij niet langer bij mij blijven

Jouw sterven is zo
moeilijk te begrijpen
afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo ontzettend zeer

Ons broer en zus
zijn behoort tot het verleden
want jij bent plots uit dit leven gegleden
Ik werd soms gek van verdriet
stoppen met huilen ging haast niet

Jij hebt extra
kleur aan mijn leven gegeven
waarom mocht jij niet langer blijven leven
Ik had je nog zoveel willen zeggen
misschien ook nog iets uit willen leggen

Maar ik weet zeker
er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Ik moet verder, dat is waar
maar dit alles valt mij zwaar

Wat is tijd, ik ben
je kwijt
je was te jong, nog niet voorbereid
Toch is er iets dat troost mij nog het meest
ik ben er trots op dat jij mijn broer bent geweest

— Jolanda J.

Onze grote droom
zo welkom
zo mooi
zo bijzonder
het heeft niet zo mogen zijn
we moeten weer verder, zonder

Ons geluk en ons verdriet
lopen zij aan zij
Daarom voelen wij ons
tegelijk triest en blij