Overlijdensgedichtje: ‘Ooit zal ik’

I miss you a little
I guess you could say
A little too much
A little too often
A little more every day!

Er is een weg die je alleen moet gaan
geen mens kan je op dat pad vergezellen
je diepste angsten kun je niet vertellen
en je moet verder tot God zelf
je stil doet staan

Veel te vroeg ben je van ons heengegaan
Zoveel plannen zijn nu ongedaan
Ongeloof slaat om ons heen
Waarom?
Het antwoord kent geen één

Draag me mee in je hart
Mijn taak is hier voorbij
Denk met vreugde terug aan mij
Blijf niet om me treuren
Het leven is mooi, vol met kleuren
Draag me mee op een plaatsje apart