Overlijdensgedichtje: ‘Nu wil ik nergens meer aan denken’

Hoog in de hemel straalt een nieuwe ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver
om zomaar even aan te raken
je moet een leven reizen tot die ster zo klein
maar aan het eind zullen wij weer samen zijn

Als sterren konden spreken
Als sterren konden zien
Zouden jullie dan vanavond
Heel eventjes misschien
Naar ons kunnen zwaaien
En twinkelen als groet
Zodat wij hier beneden
Weten hoe het zonder
Jullie verder moet

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Nu heeft de Heer je thuis gehaald
zo vroeg al
Zoveel goede dingen wou je nog doen
maar God bepaalt
wanneer het leven dat wij ontvingen
in eeuwige vreugde overgaat

— Nel Benschop

Voor Daniël

Voor altijd gaan slapen
en gelukkig nooit pijn
We zullen je missen
je was nog zo klein

— ingezonden door Jelleke van Drielen