Overlijdensgedicht: ‘Je lag daar stil, kon niets meer zeggen’
Je lag daar stil, kon niets meer zeggen
je gedachten, verlangen, of iets uitleggen
Woorden, voor je ze uit kon spreken vervaagd
en toch heb je nooit geklaagd
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan
God zei vandaag: "kom nu bij mij"
en praat weer, zing en wees blij
Je vreesde niet je levenslot
je hebt zelf gezegd: "ik vertrouw op God"
Meer overlijden & rouw gedichten
Alles ontnomen
Alles ontnomen
zelfs mijn dromen
waar ik mij blind op staarde
kostte mij mijn eigenwaarde
en een eigen plekje op deze aarde
Dit is niet het einde
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin
Want ergens in de hemel, hier heel ver
vandaan
zal vanavond een nieuwe ster staan
Deze zal stralen van Holland tot Perth
deze zal zo stralen dat de hele hemel straalt
Kijkt u ook eens naar boven deze nacht
misschien ziet u dan haar stralen
misschien voelt u wel haar kracht
Dit is niet het einde, maar een nieuw begin.....
— ingezonden door Mariska Schouten
Een klein kaartje
Een klein kaartje
Van groot verdriet
Van klein geluk
Dat ons verliet
Welkom lieve kind
Welkom lieve kind
door ons nu al zo bemind
samen met Max krijg je het vast en zeker fijn
maar Lex zal er in ons hart altijd bij zijn
— ingezonden door Yvonne