Overlijdensgedicht: ‘Dat ik dat zien mag’
Dat ik dat zien mag, deze tuin
in volle voorjaarspracht
Ik adem bloemen en bezat me aan het licht
laat me alleen, ik wil hier zijn
tot ver na middernacht
en met de bloemen samen
gaan mijn ogen dicht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Je grote broer Youri waakt altijd over jou
en zendt zijn zonnestraaltjes die zeggen:
"Ik hou van jou"
— Frans en Wilma Hermans
Hij blijft geborgen in onze herinnering
geworteld in ons bestaan
Wij hebben diepe bewondering
voor al wat hij voor ons heeft gedaan
Wanneer we al het werk gedaan hebben
waarvoor we naar aarde zijn gezonden
mogen we ons lichaam afleggen
dat onze ziel gevangen houdt
zoals een cocon de latere vlinder omsluit
En wanneer de tijd is gekomen
kunnen we het loslaten en zullen we vrij zijn
van pijn
vrij van angst en zorgen - vrij als een heel
mooie vlinder
en terugkeren naar huis bij God....
Er zijn geen woorden voor iemand
van wie je weet zij redt het niet
je streelt haar wang, je ziet haar ogen
je bent bevangen door verdriet
flink was je, je hele leven
sterk ben je tot het eind gebleven
vergeten doen we je niet
lieve mam, rust zacht
we weten dat er iemand op je wacht