Overlijdensgedicht: ‘Dat ik dat zien mag’
Dat ik dat zien mag, deze tuin
in volle voorjaarspracht
Ik adem bloemen en bezat me aan het licht
laat me alleen, ik wil hier zijn
tot ver na middernacht
en met de bloemen samen
gaan mijn ogen dicht
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Daarom hebben wij
die handen en die armen
Om als het koud wordt rond het hart
elkaar te verwarmen
Ik staar omhoog en zoek naar jou in het zwart
van de nacht
Ik stel me voor dat jij daar bent en gewoon
tegen me lacht
Ik zie je niet, ik hoor je niet, maar omdat ik je
zo mis
Ben ik van het feit doordrongen dat daar boven
mij iets is
Ik sluit mijn ogen en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon, dat je dicht
bij me bent
Een glimlach, een traan, een moment
denkend aan een dierbare
die je verloren bent
Herinneringen
raak je niet kwijt
ze blijven altijd...
Al gaande wetend
eens komt alles goed
Rustend na het leven
rusten bij de Bron
van waar lang geleden
ook de weg begon