Overlijdensgedicht: ‘Dat ik dat zien mag’

Uit het beste hout gesneden
een man zo apart
kon van alles genieten
wat hij zo had
zo gewoon en niet veeleisend
dat is voor ons blijvend

De lege plek doet pijn
maar het is goed te ervaren
dat vrienden er gewoon zijn
toen ze werkelijk nodig waren

— ingezonden door Gerarda Willems

Als ik ga, moet je niet huilen
want echt weg ben ik eigenlijk niet
mijn lichaam is duizend dingen
heb daarom niet zoveel verdriet

ik ben de wind
ik ben de regen
ik ben de zon
het jonge gras
ik ben de sneeuw
en duizend dingen
ik ben weer degene die ik was

En als je wakker wordt, bekijk dan
de bomen en de blauwe lucht
kijk naar de vlinders en de bloemen
en kijk naar de vogels in hun vlucht

Want al die duizend dingen ben ik
sinds ik mijn lichaam achterliet
die duizend dingen zijn mijn leven
dus zie je, echt weg ben ik niet

— ingezonden door Elske

Maar één kind als jij
zo prachtig van naam
zo prachtig van ziel

Mensenkind
zo oorspronkelijk
zo veelbetekenend

Mensenkind
die lacht en treurt
die juicht en kreunt

Mensenkind
als een bloem
zo fantastisch
Iris
om nooit te vergeten