Overlijdensgedichtje: ‘Je was als een echte moeder’

Al hield je nog zoveel van het leven
Je had het niet in eigen hand
Ongevraagd moest je het verlaten
En wij staan machteloos aan de kant

Twee in elkaar gesloten handen
het is altijd een geheim
het kan heel persoonlijk wezen
het kan ook een beginnen zijn
Het kan een troost zijn, medeleven
het kan een steun zijn, woordeloos
het kan ook een afscheid wezen
voor altijd, meedogenloos
Maar wat die handdruk ook betekent
wat het dan ook wezen mag
het geheim ligt tussen deez' twee handen
een troost, een steun, een groet, een lach

Een wereld van mensen
zo vol macht en zo dicht
Een wereld van sterren
zo zacht en zo licht
Vind je rust in jouw wereld
eindeloos, onwezenlijk, veilig

Voor Chiara Ann

Chiara, je bent nog niet geboren
en toch zijn we je al verloren
maar niet in onze gedachten
we denken aan je dagen en nachten
en één ding moet je weten
we zullen je nooit meer vergeten
je bent nu als ons Engeltje aan het zweven
maar blijft voor eeuwig in onze harten leven

— Bert, ingezonden door Anja Bosch