Overlijdensgedichtje: ‘Nog lang niet klaar in zijn bestaan’

Al een lange tijd zijn wij je kwijt
Je was er wel en ook weer niet
Vaak deed ons dat veel verdriet
Je ging steeds verder bij ons vandaan
Tenslotte moesten wij je laten gaan

Zijn leven was een bont palet
Nog zoveel kleuren mogelijk
Zijn kwast viel plotseling stil
Wie geeft nu kleur aan ons leven?

Ga als een vlinder heen
kom als een vlinder terug
leef van dag tot dag
van bloem tot bloem
vlieg in de wind zo vrij
zonder enig zorg

Wees sterk
zo sterk als een leeuw
vecht zoals je nog nooit gevochten hebt
wees dapper en ren
weg van alle pijn die je anders had

Drijf weg op die wolk
een ster in de nacht
geef ons het heldere licht
zodat wij weten dat je op ons wacht

Voor Yana

Het was een fijne tijd
negen maanden heb ik genoten
van jouw wonen in mijn buik

Nog even, dan zou je komen!

Toen werd het plotseling stil
doodstil

geruisloos ben je gekomen
geruisloos weggegleden

mijn armen en mijn hart zijn leeg
zo leeg...

— Ina Sipkes de Smit, ingezonden door Ingrid van Gils