Overlijdensgedichtje: ‘Nog lang niet klaar in zijn bestaan’

Je verleden bestond uit werken en een groot
besef van plicht
dit alles bepaalde steeds weer jouw gezicht
Je was een man van weinig woorden
herkenbaar voor hen die echt bij je hoorden
Een vriend, oprecht, waar je altijd op kon
bouwen
jouw woord gaf ons een grenzeloos vertrouwen
Bescheidenheid stond in het vaandel van je
leven
liefde en vriendschap, dat is wat je altijd hebt
gegeven

Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee

Eerst verdriet, toen gemis
Nu vertellen we blij
dat ........ geboren is

— Ina Sipkes de Smit

Tranen: ontelbaar
een snotneus: alsmaar
gemis: onbeschrijfbaar
leven: onverklaarbaar
degene die jou mist
dat ben ik maar

— Karin