Overlijdensgedicht kind: ‘Soms worden vragen niet beantwoord’

Voor Stijn Polak

Lieve kleine Stijn, wat is dit wreed, een strijd
Papa en mama zijn jou gelijk weer kwijt
Met veel pijn en verdriet ben jij 4 februari
geboren
Een dag waarop we jou ook gelijk verloren
Verlies van een kindje, een kindje zo compleet
Wat is het leven soms hard en wreed
Ook al moeten wij je nu laten gaan
Een plekje in ons hart zal voor jou altijd blijven
bestaan

Midden in de nacht zagen wij jou stralen
Hoog in de lucht kwam jouw schittering naar
beneden dalen
Een klein stipje, zo erg ver
De mooiste ster die wij zagen staan
Allemaal kleinere stipjes er omheen
Maar jouw ster helder verlicht door de maan
Wij kijken nu elke nacht naar boven, hoog in
de lucht, dicht bij de maan
Dan zullen we aan je denken
Die ster is van een dapper ventje
Hij zal altijd voortbestaan

— Gerty Tiggelman; ter nagedachtenis aan Wessel

In 3 harten ben je nu al gesloten
Op 3 paar handen zal je worden gedragen
In de stralen van 1 ster zal je schijnen
Die ene ster zal je volgen en beschermen
En alles zal je laten weten hoe welkom je bij
ons bent

— Jeanette van der Meer

Negen maanden opnieuw beleven
Met heel veel vreugde, maar ook met pijn
Jij hebt ons een nieuwe toekomst gegeven
We zijn dolgelukkig dat je eindelijk bij ons
mag zijn