Overlijdensgedichtje: ‘Een lange weg komt tot een eind’
Een lange weg komt tot een eind
bij een stil en vredig oord
waar zijn stoffelijkheid verdwijnt
in onze gedachten leeft hij voort
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen
wat blijft zijn onze herinneringen
Misschien zijn het je verloren woorden
Misschien wel je verloren stem
Ik zal het nooit te weten komen
Ik mis je mijn lieve opa
Mijn voeten gaan vertragen Heer
Ik ben zo moe
Zij zullen enkel dragen Heer
Mij naar U toe
Ik vraag geen aardse schatten meer
Ik dorst naar U
Dit hart zal nimmer rusten Heer
Eer ik rust bij U
Al blijven dan de vragen
geen mens weet het waarom
Straks aan het eind der dagen
dan zie we jou weerom