Overlijdensgedichtje: ‘Een lange weg komt tot een eind’

Jouw steun en raad
Jouw woord en daad
Dat grenzeloze vertrouwen
Dat altijd op je kunnen bouwen
Voor velen een vriend
Heb je dit verdiend?
De eeuwige optimist
Als je eens wist
Hoe we je zullen missen!

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Verdriet is verdrietig
Huilen en pijn
Steken in je hart
Verdriet is niet fijn

Verdriet gaat ooit over
Maar nooit helemaal
Want er is altijd een plekje in je hart
Dat altijd bevroren blijft en nooit ontdooit

— Maartje Knippels

Voor Guido

Best wel lang hebben we op je moeten wachten
Uiteindelijk hoefden we niet langer te smachten
Je groeide goed, en leek gezond
Helaas in de 32ste week was het rond
De zwangerschap leek vrolijk
Dit was helaas maar schijn
Je bleek meervoudig gehandicapt te zijn
Al gauw moesten we het rouwproces doorstaan
En dit doet pijn...

Je was net een "grapkaarsje"
Je ging vaak heen , maar kwam ook weer terug
Je had een sterke drang tot leven
We deden veel, om elkaar geven
Vaak hebben we om je moeten lachen
Maar ook getreurd
Nu is het dan toch gebeurd
We zullen altijd van je houden!

— Thea Nijdam

Daar ga je dan
zul je nog even omkijken
zul je nog even dag zwaaien
zul je ons later nog herinneren?

Daar ga je dan
je zult het leven van de engeltjes verrijken
je zult de hele dag dansen en draaien
je zult spelen met andere kinderen

Daar ga je dan Jurre en nooit zal jouw naam meer hetzelfde klinken

— ingezonden door Monique Versteegh