Overlijdensgedicht: ‘Je was er’

Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Nooit meer jij
maar liever dan dat te aanvaarden
droom ik dat je er nog bent
héél dicht bij mij
Nooit meer jij
de dood is onherroepelijk
't besef doet schrijnend pijn
van nooit meer wij

Nooit meer jij
wat overblijft is de herinnering
aan liefde, zo warm en zuiver
tussen jou en mij

Veel lichtpuntjes in deze duisternis
Sterkte gewenst bij dit groot gemis!

Weinig nemen en veel geven
altijd hartelijk en warm
als de mensheid zoals jij was
was de wereld niet zo arm