Overlijdensgedicht: ‘Het is nog niet te begrijpen’
Het is nog niet te begrijpen
je stem niet meer te zullen horen
jou niet meer naast me te vinden
bij 't wakker worden
je gezicht niet meer te zullen zien
Het is nog niet te begrijpen
als anderen alweer doorleven
als bijna niemand nog je naam noemt
zal ik jouw stem nog horen in mij
zal ik naar je verlangen
bij 't wakker worden van mijn verdriet
Het is nog niet te begrijpen
afscheid van jou te moeten nemen
het klinkt zo koud, zo onherroepelijk
je zult altijd bij me blijven
ik zal mijn verdriet niet koesteren
maar jou een warme plek blijven geven diep in
mij
Jij was mijn
geborgenheid
mijn tegenwicht
de intens levende
de storm soms
maar ook de luwte
geleefd heb je
tot het einde toe
en je leeft nog...
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Iets liefs is weg
Komt nooit terug
Ik kan het niet begrijpen
En treft het jou
Zoals nu mij
Zal jij het dan begrijpen....
Opeens was je verdwenen
We konden er niets aan doen
We hebben niet eens afscheid kunnen nemen
Niet eens een kleine zoen
De leegte die je
hebt achtergelaten
Zit nu in ons hart verstopt
En de lege gaten
Zijn met verdriet volgepropt
Intens verdrietig om wat niet meer is
En nooit meer zal zijn
Dankbaar voor wat was
En altijd zal blijven
— ingezonden door Mildred van Dun
Wat hebben wij gewacht
En stil om je gebeden
Nu ben je er, blij verwacht
Is alle pijn verleden