Overlijdensgedicht: ‘Het is nog niet te begrijpen’
Het is nog niet te begrijpen
je stem niet meer te zullen horen
jou niet meer naast me te vinden
bij 't wakker worden
je gezicht niet meer te zullen zien
Het is nog niet te begrijpen
als anderen alweer doorleven
als bijna niemand nog je naam noemt
zal ik jouw stem nog horen in mij
zal ik naar je verlangen
bij 't wakker worden van mijn verdriet
Het is nog niet te begrijpen
afscheid van jou te moeten nemen
het klinkt zo koud, zo onherroepelijk
je zult altijd bij me blijven
ik zal mijn verdriet niet koesteren
maar jou een warme plek blijven geven diep in
mij
Jij was mijn
geborgenheid
mijn tegenwicht
de intens levende
de storm soms
maar ook de luwte
geleefd heb je
tot het einde toe
en je leeft nog...
Meer overlijdensgedichten
Niets is zinloos
Niets is zinloos
wanneer het
een herinnering
nalaat
Een jaar zonder jou
Een jaar zonder jou
dit jaar bestond uit zoveel dagen
Zoveel uren van verdriet
dit jaar was haast niet te verdragen
want jij, jij was er niet
Omdat we zoveel van je houden
doet dat missen zo ontzettend pijn
Maar dat we jou vergeten zouden
zou voor ons onmogelijk zijn!
Je was al in ons hart
Lieve Miquel
Je was al in ons hart
En in onze dromen
We hadden zoveel plannen
Voor als jij zou komen
Maar toch werd je ons ontnomen
Maar in ons hart blijf je altijd wonen
Op een wolkje o zo hoog
Op een wolkje o zo hoog
zit je lekker zacht
Kijk je naar de regenboog
de maan die naar je lacht
Sterretjes blinken om je heen
de zon verwarmt je huid
Je bent daarboven niet alleen
je bent ons vast vooruit
— Linda van Leeuwen, ter nagedachtenis aan Robyn
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht