Overlijdensgedicht: ‘Ik sta bij 't graf alleen’
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tasten langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
en pijnlijk woelt in mijn verdriet
o God, hem missen kan ik niet
Help mij in mijn verdriet
geef dankbaarheid voor wat ik ontving
een steen is slechts een kil doods ding
maar warm is mijn herinnering
aan wat ik van hem ontving
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tastend langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Schat, op mijn kastje
vlak naast mijn bed
tussen de bloemen
staat jouw portret
Voor ik ga slapen
zeg ik nog heel zacht:
"liefste, tot morgen,
een goede nacht!"
Zo vrij zijn als een vlinder
vrolijk fladderend in de wind
bewegend zonder enige hinder
en door iedereen bemind
Veel te vroeg is ze bij ons weggegaan
Maar als de Engel die zij al was
Zal zij voortbestaan...
Een kaarsje
Ik brand er steeds weer één
Een kaarsje voor het leven
Een kaarsje voor iedereen
Zo blijft de vlam waken
Over ons en over hen
Die ons reeds hebben verlaten
Zo weet een ieder waar ik ben...