Overlijdensgedicht: ‘Ik sta bij 't graf alleen’
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tasten langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
en pijnlijk woelt in mijn verdriet
o God, hem missen kan ik niet
Help mij in mijn verdriet
geef dankbaarheid voor wat ik ontving
een steen is slechts een kil doods ding
maar warm is mijn herinnering
aan wat ik van hem ontving
Ik sta bij 't graf alleen
mijn ogen door de tranen heen
tastend langs de letters op de steen
Ik sta bij 't graf alleen
Meer overlijdensgedichten
Al een lange tijd zijn wij je kwijt
Al een lange tijd zijn wij je kwijt
Je was er wel en ook weer niet
Vaak deed ons dat veel verdriet
Je ging steeds verder bij ons vandaan
Tenslotte moesten wij je laten gaan
Een lange stoet
Een lange stoet
verdriet en medeleven
Brengen de verscheidene
een laatste groet
Veel tijd
was hem niet gegeven
Maar zijn menszijn
laat een diepe indruk na
Dit bewijst
dat zijn bestaan
zinvol is geweest
Ik zag de lange rij
auto's
en kende je niet
Had wel weet
van je bestaan
Van de mens
achter de naam
Indirect
was je er ook voor mij
bedankt dat je er was
— C.J. van Meurs
De treurwilg laat zijn takken hangen
De treurwilg laat zijn takken hangen
ik mijn hoofd...
Hij verliest zijn kleurrijke bladeren
ik mijn tranen...
We hebben veel gemeen
de treurwilg en ik...
Hij treurt uit gewoonte
en ik uit verdriet...
Het lachende maantje zegt:
Het lachende maantje zegt:
"Ga jij maar en blijf, het is goed!"
Leef het echte leven
Zoals het eigenlijk moet...
Je broertje Tim
†
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht