Overlijdensgedicht: ‘De Engel’
De Engel
Ik zit wat op het lege strand
in 't mooie avondrood
en staar wat naar de overkant
heb aan niemand nood
Een engel daalde tot bij mij
en tikte aan mijn gezicht
ik voelde me toen plots blij
en straalde als een helder licht
Die engel heb ik voor altijd bij mij
ik draag hem steeds met me mee
die engel lieverd, dat ben jij
zo voel ik me steeds oké
— Mieke
Meer overlijdensgedichten
Je zei me dat je nog zoveel wilde doen
Je zei me dat je nog zoveel wilde doen
dat je nog zoveel hield van de kleine dingen in
't leven
Wandelen, fietsen, de wind in je haar
maar er werd je niet meer tijd gegeven
Het leven is als een kaars
Het leven is als een kaars
zij brandt langzaam op
en plotseling is de vlam gedoofd
Herfst
Herfst
Het laatste blad viel van de tak
Er zal geen nieuw meer groeien
De tak sterft af, net als het blad
En nimmer zal hij meer bloeien
Ik zie je voor me
Ik zie je voor me
zo ontzettend klein
maar heel mooi
om trots op te zijn
ik mocht je niet leren kennen
ik mocht geen moeder voor je zijn
het doet pijn
de mensen vergeten
ach, ze moesten eens weten
hoe mooi je was
dan begrijpen ze pas
dat ik je niet zo snel gaan laten kan
je nog in mijn hoofd zit elke dag
ze willen er niet over horen
maar je bent echt geboren
je was ons kind
al was je zo klein
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht