Overlijdensgedicht: ‘Je zei me dat je nog zoveel wilde doen’

Steeds weer de herfst
steeds weer het bederf

Je leeft, maar onontkoombaar
dat je steeds weer sterft

Maar het moet
mens ben je
mens van vlees en bloed

Zeker, het wordt weer
lente, weer zomer
alles begint weer opnieuw

Maar sterven is sterven
en eens sterf je voorgoed

Het levenspad is afgelopen
De grens bereikt met laatste kracht
De hemel gaat nu voor hem open
Hij is voor immer thuisgebracht

Tijd is alles
tijd is niets
alles komt op z'n tijd
de tijd is nu gekomen

Veilig in Jezus' armen
Veilig aan Jezus' hart
Daar, in Zijn teer erbarmen
Daar rust mijn ziel van smart