Overlijdensgedichtje: ‘Het leven is als een kaars’

Je laat een leegte
je laat een zee
een zee van leegte om je heen
jij liet die vreemde, wilde zee
zo met je spelen
jij verdween
Maar jij leeft
jij blijft leven
jij begeeft niet aan het leven
want wat jij ons achterlaat
is een leven dat bestaat

Rozen als afscheid
rozen vol rouw
Rozen vol liefde
enkel voor jou
Zorgvuldig uitgekozen
als blijk van dank
voor jouw bestaan
waarin wij een eindje
mee mochten gaan

— ingezonden door Gerarda Willems

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn

Er is de pijn om het gemis
En dankbaarheid om wat wij kregen