Overlijdensgedicht: ‘Mijn leven was nog lang niet af’
Mijn leven was nog lang niet af
te horen dat ik kanker had
was dan ook een zware slag
Maar ondanks mijn geknok
en steun van iedereen
kreeg ik te horen
je gaat spoedig heen
Niet de dood maakte me bang
maar m'n allerliefste achterlaten...
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
May the winds of love blow softly
and whisper for you to hear
that we still love and miss you
and wish that you were here
We'll meet again, someday, somewhere
Zo spreekt het koren tot het brood:
Wij waren klein en worden groot
Zo spreekt de regen tot het woud:
Wij waren jong en worden oud
Zo spreekt de wereld duizendvoud:
Wij waren sterk en worden oud
Zo kleurt de avond donkerrood
Zo roept de waterval de boot
Wij waren jong en we gaan dood
Ik zie je in bloemen
Ik zie je in de zon
al ben je niet meer zichtbaar
ik speur je warmtebron
Steeds voel ik jouw nabijheid
steeds ben jij om mij heen
door wat wij samen hadden
voel ik me niet alleen
Wie zal mijn tranen drogen?
Vol verdriet schreeuw ik je naam naar de
horizon
De dag is als een grauw gordijn
Mijn toekomst vol beloftes is verdwenen
Wie zal de barsten helen
En ze strelen tot ze niet meer pijnlijk zijn?