Overlijdensgedichtje: ‘Een stoel blijft leeg’
Een stoel blijft leeg
een stem blijft zwijgen
maar in mijn hart
zal je altijd blijven
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Daar alleen kan liefde wonen
daar alleen is 't leven goed
waar men stil en ongedwongen
alles voor elkander doet
In de stilte drijven de gedachten
als wolken in de lucht
In de stilte vind ik rust
en ben ik niet meer op de vlucht
In de stilte wil ik kijken, kijken naar omhoog
naar een ongekende verte
naar het wonder van de regenboog
In de stilte zie ik bomen wuiven in de wind
In de stilte wordt pas tastbaar
dat liefde overwint
In de stilte wil ik bidden
voor verlossing van leed en pijn
In de stilte wil ik vragen
om weer heel te mogen zijn
Een mens kan na een welbestede dag
's avonds blij en tevreden gaan slapen
Zo kan ook het sterven zijn
na een lang en welbesteed leven
Toen zijn leven geen toekomst meer had
is hij dapper weggevlogen
— ingezonden door Silvia Hilverts