Overlijdensgedichtje: ‘Een stoel blijft leeg’

Voor Evi

Als uit een toverdoos ontstaan
kondigde jij je leven aan
Heel even werd je werkelijkheid
nu neem ik afscheid
voor altijd
Dag droom
dag lieve droom

— Sonja

Een dierbare dode
met bloemen gedenken
is aan de levende
vriendschap schenken

— Nel van Drie; ingezonden door Nell Broens

Je bent er niet meer
en toch zal ik je groeten
je elke dag weer
vele malen ontmoeten
je handen, je lippen, je lach
je bent bij me
iedere dag

Je weerstand was erg groot
Eigenlijk wilde je nog niet dood
Je door ons laten helpen liet je niet gauw toe
Alleen op het laatst, je was ook zo ontzettend
moe
Wat je zei was vaak anders dan je bedoelde
Maar wij wisten wel wat je voelde
Het vechten heb je uiteindelijk opgegeven
In ons hart zul je altijd blijven leven