Overlijdensgedichtje: ‘De herinnering’

Die dag werd er een punt gezet
achter de volzin van zijn leven
maar wie geloven durft, die let
op het vervolg dat wordt geschreven

In het leven kun je niet achteruit
Je kunt niet van de herfst naar de zomer gaan
Niet naar de avond van morgen
Je kunt niet teruggaan om alleen de mooiste
dagen te beleven
Of om diegene die er niet meer is te
ontmoeten
En te zeggen "Ik hou van jou"

Waarom hebt U zo lang gewacht
voordat Uw kind bij U mocht komen?
Waarom die lange, lange nacht
van pijn en van benauwde dromen?

Hebt U geen deernis met de mens
die elke dag zijn kracht voelt mind'ren?
Waarom is d'allerlaatste grens
zo ver voor Uw doodzwakker kind'ren?

Mijn vragen stoten op een muur
van het "waarom" van al dit lijden
maar 'k wil U danken voor het uur
dat U mijn vader wou bevrijden

— Nel Benschop

Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind

een kind
als nooit tevoren

een kind
onvergelijkelijk

een kind
zo kwetsbaar en teer

noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam

zijn/haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten, vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"