Direct naar de inhoud

Overlijdensgedichtje: ‘Verwondering om wie je was’

Verwondering om wie je was
om wat je zei en deed
was ondertoon van alles
wat van jou verteld werd

't Drong door in
stem en ogen en gebaar
in klank en kleur
in lach en traan
van ieder die zo van je hield
en nu zonder je moet verdergaan

— ingezonden door San Nevelsteen

Meer overlijdensgedichten

Nooit de moed opgeven

Nooit de moed opgeven
ook al is het soms zwaar
De kracht om verder te leven
zeker met en voor elkaar!

Bekijk

Achter tranen van verdriet

Achter tranen van verdriet
schuilt de glimlach van herinnering

Bekijk

Je was deskundig en gedreven

Je was deskundig en gedreven
Je ging voor "blijven leven"
Jouw hoop en wilskracht, moed ten spijt
Bleek dit een ongelijke strijd
Je moest de zaak uit handen geven

Bekijk

Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren

Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
En dan is het ineens zo dichtbij
Het komt als een dief in de nacht
Waarom Kees, waarom jij?

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Overlijden
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten