Overlijdensgedichtje: ‘Verwondering om wie je was’
Verwondering om wie je was
om wat je zei en deed
was ondertoon van alles
wat van jou verteld werd
't Drong door in
stem en ogen en gebaar
in klank en kleur
in lach en traan
van ieder die zo van je hield
en nu zonder je moet verdergaan
— ingezonden door San Nevelsteen
Meer overlijdensgedichten
Nooit de moed opgeven
Nooit de moed opgeven
ook al is het soms zwaar
De kracht om verder te leven
zeker met en voor elkaar!
Achter tranen van verdriet
Achter tranen van verdriet
schuilt de glimlach van herinnering
Je was deskundig en gedreven
Je was deskundig en gedreven
Je ging voor "blijven leven"
Jouw hoop en wilskracht, moed ten spijt
Bleek dit een ongelijke strijd
Je moest de zaak uit handen geven
Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
Het lijkt altijd ergens anders te gebeuren
En dan is het ineens zo dichtbij
Het komt als een dief in de nacht
Waarom Kees, waarom jij?
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht