Overlijdensgedichtje: ‘Verwondering om wie je was’
Verwondering om wie je was
om wat je zei en deed
was ondertoon van alles
wat van jou verteld werd
't Drong door in
stem en ogen en gebaar
in klank en kleur
in lach en traan
van ieder die zo van je hield
en nu zonder je moet verdergaan
— ingezonden door San Nevelsteen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Ik ben je niet vergeten
Je armen om me heen
als ik je
uit je bedje tilde
slaapdronken lijfje
warm van slaap
ademend hoofdje
soezerig
Zo vergeet ik je nooit
Nooit
'n man, we zien elkaar weer
'n vader, het verdriet doet zo zeer
'n opa, we vergeten u niet meer
Hallo mooi zonnestraaltje
je maakt ons warm en blij
je breekt door donkere wolken
en maakt ons hart weer vrij
Hallo lief zonnestraaltje
geluk na zoveel pijn
in ons hart zullen er altijd
drie zonnestraaltjes zijn
Het vuur in je ogen is nu uitgeblust
de vechtlust uit je hart verdwenen
Voor de allerlaatste keer
hebben wij jou gekust
Bedankt dat we je een tijdje mochten "lenen"!