Overlijdensgedicht: ‘Maar vroeg of laat’

Er is nog zoveel niet gezegd
er is nog zó veel doodgezwegen
Weggestopt en opgekropt
stil gesust en zoet gekust
afgeschoven, weggewoven
Zoveel waarheid nog ontdoken
zoveel nog niét uitgesproken
en het heeft zo voor de hand gelegen
Zoveel grond nog niet ontgonnen
zoveel plannen niet begonnen
vragen die geen antwoord kregen
Wel gedacht maar niet verteld
afgewacht en uitgesteld
doorgeschoven, weggewoven...

— Paul van Vliet

Ons zonnetje in huis
is achter de wolken verdwenen
Maar zijn warmte zullen wij
altijd blijven voelen

Bijna 7 maanden waren wij met z'n drieën bij
elkaar
maar een andere weg lag voor jou klaar
Op zondag 28 juni zou je weer lekker gaan
slapen
maar daar mocht je niet meer uit ontwaken
Je bent zo onverwacht en snel van ons
heengegaan
maar in onze gedachten blijf je altijd bovenaan

Achter de wolken schijnt altijd de zon
Daar kwamen wij achter
toen voor ons het geluk begon
Geluk behoor je echter door te kunnen geven
Daarom zijn wij zo blij met dit nieuwe leven