Overlijdensgedichtje: ‘Elk definitief afscheid doet pijn’
Elk definitief afscheid doet pijn
't is of een draad wordt doorgesneden
waarmee je vast zat aan 't heden
waardoor je deel van een geheel mocht zijn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zoveel moed getoond
zo intens gestreden
niet eens voor zichzelf
liefde was haar reden
Je laat een leegte
je laat een zee
een zee van leegte om je heen
jij liet die vreemde, wilde zee
zo met je spelen
jij verdween
Maar jij leeft
jij blijft leven
jij begeeft niet aan het leven
want wat jij ons achterlaat
is een leven dat bestaat
Voor Moeder
Het loslaten van de aarde
het loslaten van hen die U lief heeft
het laten gaan, van alles
alles op deze aarde
dat is moeilijk, dat is pijn
pijn om te gaan
pijn om er niet meer te zijn
Lieve Mink
Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...
Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...
Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...
Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...
Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...
— Renée Moonen