Overlijdensgedichtje: ‘Elk definitief afscheid doet pijn’

Als ik zo naar zijn foto staar
zegt mij dat plotseling meer dan al die woorden
die hij over mij heen liet gaan
nu hij mij heeft verlaten
wil ik hem zo graag voor even horen praten
Lieve ........, ik mis hem zo
heel voorzichtig laat ik een traan
over mijn koude wangen gaan
helaas kon hij niet langer leven meer
er was zo veel beschadigd deze keer
afscheid nemen, het doet zo'n zeer

Je was als een kaars
vol licht, warmte en gezelligheid
die is nu opgebrand
doch haar uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid

Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek

— ingezonden door Mirjam Xhofleer

Zo vol belofte van leven
je schopte en trappelde fijn
zo zonde dat jij juist geen kans had
om voor ons een kindje te zijn

Toch blijf je altijd onze eerste
het mooiste kind dat er maar is
een prachtige baby van buiten
van binnen zo hopeloos mis

Je was een gewone geboorte
je was er te snel niet meer bij
ons verdriet om jou wordt nooit vergeten
al zijn we ooit nog eens zo blij