Overlijdensgedicht: ‘Even keek ik naar jouw foto’
Even keek ik naar jouw foto
en de tijd stond bijna stil
In mijn verbeelding dacht ik even
dat jij mij iets zeggen wilt
Maar de werkelijkheid is anders
want jij bent er nu niet meer
Ach, jij had het wel begrepen
wat zo vaak mijn onrust is
En ik had nog wel willen zeggen
dat ik je zo vreselijk veel mis!
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
De ene mens leeft maar een jaar of zeven
de ander honderd en geen centje pijn
Soms als ik nadenk over het leven
denk ik, wat kan het toch oneerlijk zijn
Je was als een storm
zo ging je door het leven heen
toch zorgde je voor veel vriendschap
aan ons allen om je heen
In je hart is de storm uitgeraasd
je hebt ons met je heengaan verbaasd
De stilte na de storm is nu om ons heen
heel in de verte ben je er
wij voelen ons niet alleen
— ingezonden door Ingrid van den Bos
When I die and go to heaven
When death replaces birth
I'll recognize angels faces
Because I lived with one on earth
Nooit meer bij ons eten
Nooit meer een kopje thee
Nooit meer samen naar het bos
Nooit meer samen spelletjes doen
Nooit meer samen de slappe lach
Lieve Opa
Waar ben je nou?
Bent u nu een sterretje
of toch een engeltje
Ik wil u nooit vergeten
Dag lieve opa
Ik mis je zo!
— ingezonden door Kristel