Overlijdensgedichtje: ‘Soms zijn woorden overbodig’

Woorden zullen nooit in staat zijn
gevoelens uit te drukken zoals ze bedoeld zijn
Er zullen ook nooit genoeg woorden voor
zijn....

Je wilde liever bij ons blijven
maar de dood was veel te sterk
Je kon de pijn niet meer verdrijven
ondanks al jouw werk

Je hebt geploeterd en gestreden
zoals geen mens ooit strijden wou
Ben niet droef, maar wees tevreden
je bent weer samen met je vrouw

We hebben steeds van jou gehouden
in jouw leven lag de kracht
Waarop wij steeds ons leven bouwden
lieve opa, rust maar zacht

— Hermien Lok

We only part to meet again
though mighty boundless waves may sever
remembrance oft shall bring you near
and I will with you go forever
And oft at midnight's silent hour
when brilliant planets shall guide the ocean
your name shall rise to heaven's highest star
and mingle with my soul's devotion

Al blijven dan de vragen
geen mens weet het waarom
Straks aan het eind der dagen
dan zie we jou weerom