Overlijdensgedichtje: ‘Haar werk, haar kracht’

Je had een karakter, ongelooflijk sterk
je stelde alles in het werk
om, de tijd die je was gegeven
tot het uiterste te leven

Zo dapper als jij ken ik er geen een
jij gaf jouw stem aan iedereen
om het grote verdriet te dragen
met optimisme, zonder klagen

Ongekend moedig heb je gestreden
ongekend moet je hebben geleden
tot je uitgeput hebt opgegeven
toen duurde je leven maar heel even

Voor je voorgoed je ogen sloot
en zei: "Ik ben niet bang, nu ga ik dood"

Schat, op mijn kastje
vlak naast mijn bed
tussen de bloemen
staat jouw portret
Voor ik ga slapen
zeg ik nog heel zacht:
"liefste, tot morgen,
een goede nacht!"

Een kaarsje
Ik brand er steeds weer één
Een kaarsje voor het leven
Een kaarsje voor iedereen
Zo blijft de vlam waken
Over ons en over hen
Die ons reeds hebben verlaten
Zo weet een ieder waar ik ben...

Een glimlach kwam voorbij
Spiegeling in 't stille water
Te mooi om waar te zijn
Een glimlach kwam voorbij...